درباره مجموعه داستان «روزي كه هزار بار عاشق شدم»

  برای مطالعه این  داستان ها پیشنهاد می شود:

  پل معلق- محمد رضا بایرامی

  عشق سال های جنگ - حسین فتاحی

  عروج -ناصر ایرانی

 دو شنبه های آبی ماه-محمد رضا کاتب

 سایه ی ملخ -محمد رضا بایرامی

 جنگ روی تپه - ارنست همینگوی

پلا نارین ها - سلیمان کرمی

    زاویه ی دید " دانای کل محدود یا سوم شخص مفرد" هم تا حدودی شبیه دانای کل نا محدود است ؛ منتها در این زاویه،محدودیتی وجود دارد.دیگر آن دوربین های همه چیز دان وهمه جا بین وجود ندارد.در این زاویه ، دید نویسنده محدود می شود به حد دیدو توانایی یکی از افراد داستان ،یا محدود می شود به مکانی که یکی از افراد داستان در آن جا حضور دارد ... افق دید نویسنده درست به اندازه افق دید این شخص محوری است ؛ " داستان یک انسان واقعی"با این زاویه دید نوشته شده است ." پیر مرد بر سر پل "نیز با همین شیوه روایت شده است.

 برای مطالعه این کتاب ها پیشنهاد می شود:

 سفر به گرای ۲۷۰ درج- احمد دهقان

 آواز نیمه شب - داوود غفار زادگان

 گذر از رنج ها - الکسی تولستوی

 پری رو - سید حسن مر تضوی کیاسری

باغ تلو - مجید قیصری

    در اینجا نقد کوتاه یک داستان زیبا آورده می شود:

   سرگذشت کندوها _ جلال آل احمد

   قلعه ی حیوانات_ جرج ارول

   دنیای سوفی_ یوستین گردر

   ارباب حلقه ها_جی.آر.آر تالکین

  جنگ و صلح_ لئوتولستوی

  دن آرام_ میخائیل شولوخوف

  2-این کتاب ها برای شناخت پیرنگ "طرح" داستان پیشنهاد می شوند؛ ضمن آنکه باید توجه داشته باشیم؛طرح همان پیرنگ و همان پلات وهمان چار چوب و همان استخوانبندی و همان اسکلت یک داستان است و منظور ، همان ترکیبی از رشته ی حوادث ، ماجراها و رویدادهایی است که در داستان رخ می دهند . این حوادث با یکدیگر رابطه ی علت و معلولی دارند و هر حادثه از دل حادثه ی قبل از خود به وجود می آید و حادثه ی اولی باعث پیدایش و به وجود آمدن حادثه ی بعدی می شود." از کتاب داستان، گام به گام ،به قلم حسین فتاحی":

سه دختر گل فروش_مجید قیصری

داستان یک انسان واقعی _ بوریس پوله وی

وعده گاه شیر بالفور _ژیل پرو

گردان چهار نفره_ احمد دهقان

جای شما خالی_ محمد رضا کاتب

 با هم میمیریم_ سلیمان کرمی

3- داستان از سه قسمت مهم تشکیل شده است؛ مقدمه ، تنه ، نتیجه . کتابهای زیر برای آشنایی با ساختمان داستان معرفی می شوند:

عقاب های تپه ی شصت_ محمد رضا بایرامی

شطرنج با ماشین قیامت_ حبیب احمد زاده

راه خانه ات را به من نشان بده_ کامران سحر خیز

پیر مرد بر سر پل_ ارنست همینگوی

بوسه ی باران _ سلیمان کرمی

4 - به اعتقاد نویسنده ی کتاب" داستان ، گام به گام" زاویه ی دید یا( جایگاه روایت) انواعی دارد که عبارتند از:

دانا ی کل نامحدود     دانای کل محدود   اول شخص یا من راوی     زاویه ی دید نمایشی   زاویه دید تک گویی درونی   شیوه ی نامه نگاری.

 برای شناختن دانای کل ، این کتابه پیشنهاد می شوند:

 جمگ و صلح _ تولستوی

 دن آرام _ شولوخوف

  کلیدر _ محمود دولت آبادی

 پلانارین ها_ سلیمان کرمی

   برای شناخت دانای کل محدود ،این داستان معرفی می شود:

پیر مرد بر سر پل _ ارنست همینگوی / ترجمه ی احمد گلشیری

برای شناخت زاویه ی دید اول شخص یا من راوی ، این کتاب ها خوبند:

 سفر به گرای 270درجه

 زخمهایم را مبند_ سلیمان کرمی

    معرفی کتاب ها ادامه دارد ....

   این موسسه علاقه دارد بیشتر در خدمت عزیزان "نوقلم"باشد . این عزیزان که نمی توانند آثار زیبا ی خود را به طور دلخواه چاپ و منتشر کنندُ " نشر کمانه "این فرصت را برای آنان فراهم می کند. البته نوقلمان گرامی توجه داشته باشند که در ابتدای کار ُ لازم نیست حتما" یک "کتاب مستقل "چاپ کنند. این ایده ی جالبی نیست که یک نوقلم بخواهد از ابتدا راه بزرگان را در پیش گرفته و همچون آنان نسبت به کارش نگاه کند.این هرگز درست نیست  برای این که یک نوقلم ُ می باید راه های " مخاطب" یابی را تجربه کرده و بدین وسیله جا پایی در" میان نویسندگان"پیدا کند.

  به منظور تسهیل این راهُ " انتشارات کمانه" می کوشد با انتشار " مجموعه ی آثار چند نوقلم "در یک کتابُ راه های دست یابی به مخاطبان لازم رامیسر سازد. این کار سبب می شود تا ضمن ایجاد توان پرداخت هزینه ی چاپ و نشر به نوقلمانُ أثار آنان را به صورت معقول ارائه دهد. نوقلمان عزیز اگر بخواهند اثرشان در کنار آثار همخوان و همسو در یک کتاب چا پ شود ُ با مراجعه به نشر کمانه این امکان را پیدا میکنند. نشر کمانه با فراخوان لازم در آینده ی نزدیک این ایده را عملی خواهد ساخت.

    نوقلمان عزیز توجه داشته باشند که امروزه بازار نشر کتاب مشکلات خاص خود را دارد و نمی توان انتظار داشت به محض چاپ کتاب فروش رود . راه های سختی برای فروش کتاب وجود دارد و راه های ساده نیز هست که باید آن هارا پیدا کرد . یکی از راه هایی که برای نشر کمانه عاقلانه به نظر می رسدُ همین چاپ کتاب چند نویسنده در یک مجموعه است . به این ترتیب که " ۱۰نوقلم"هر یک ُ داستان کوتاهی را ارائه می دهند و هزینه ی تمام شده ی آن را در چند مرحله به نشر کمانه می پردازند و در نهایت ُ به ازای هزینه ای که پرداخت کرده اند ُ کتاب در یافت می کنند . یک راه این است که نوقلمان کتاب را خود ببرند و به فروش برسانند یا آن را به هرکس می خواهند بدهندو یک راه هم این است که توزیع و فروش کتاب را به عهده ی نشر کمانه بگذارند تا بفروشد ویا با کتاب های دیگر معاوضه کند.

   توضیح این نکته ضروری است که ایده ی " نشر کمانه"فقط چاپ داستان نیست. همه ی گروه های هنری می توانند از این موقعیت استفاده کنند.

     مقاله نویسانُ نمایشنامه نویسانُ فیلمنامه نویسان ُ طراحان ُ نقاشانُ و...می توانند از ایده ی نشر کمانه سود ببرند.

      توضیحات بیشتر در آتیه ی نزدیک به اطلاع دوستان عزیز خواهد رسید. خواهشمند است هرگونه نظر و انتقاد سازنده ی خودرا بنویسد.

عنصر " راوی " که از مهمترین عناصر داستان است، در جلسه ی گذشته شرح داده شد . در این جلسه ، عنصر "زمان " را کار می کنیم ؛ این عنصر ، در ارتباط با "راوی" قرار دارد و با دخالت او پس و پیش یا به عبارتی تغییر می کند . این شخص "راوی" است که تعیین می کند "زمان " چه موقعی را به خواننده نشان دهد . واساسا" اگر راوی بتواند از عهده ی مانو روی زمان برآید، شخصیت برتر یک داستان تلقی خواهد شد. یادمان باشد ؛ "راوی " یکی از شخصیت های خیالی داستان است و این نقش را شخص نویسنده به او می دهد تا کار نقل وقایع را به درستی انجام دهد. هر چند نویسنده ، بیشتر از هر شخصیتی ؛ راوی را زیر ذره بین می گیرد تا خطا نکند . زیرا خطای راوی ، همه ی شخصیت هارا به ضعف می کشد.

زمان در داستان با همه ی اشکال خود مورد استفاده قرار می گیرد . هیچ محدودیتی برای استفاده از "زمان" وجود ندارد. راوی با ابتکار و تشخیص به موقع ، زمان را می چرخاند؛ از گذشته ی ساده به گذشته ی دور یا از گذشته ی نقلی به آینده یا حال تغییر می دهد . این تغییرات را "چرخش زمانی " می گویند.

چرخش زمانی ، حتما" باید با رفتار اشخاص ارتباط منطقی داشته باشد . به فرض ؛ یک شخص ؛در داستان صحبت می کند . اینجا او ، راوی شده است ! پس حتما" باید از"حال " بگوید. یا ؛ راوی می خواهد نحوه ی توفیق شخصی در کاری را به خواننده نشان دهد؛ در این نشان دادن ، ابزار گزارش او از نظر "زمان " گذشته ی ساده ، نقلی ، ویا دور"بعید" است. این حق را دارد که زمان گذشته را ؛ در اشکال مختلف آ ن به کار گیرد .

ازاین گفته نتیجه می گیریم که "راوی " با "زمان " رابطه ی تنگاتنگ دارند . وبه هم پیوسته اند. و دو تایی عناصری هستند که دست در دست هم گذاشته و داستان را پیش می برند . راوی یکی از شخصیت های " خیالی" داستان ؛و " زمان" ابزاری برای " کنش" و" واکنش" های اشخاص داستان است . "زمان" و "راوی" هرگز جدا از هم ، معنی "داستانی" پیدا نمی کنند.

 در نوشتن داستان ، هميشه به اين نكته بايد توجه كنيم كه ما هرگزعضو جامعه ي داستان نيستيم. ونبايد به خود اجازه دهيم در روند داستان دخالت كنيم!در اين صورت است كه "راوي" در آزادي كامل ؛ " زمان " مناسب داستان را در موازات حوادث داستان مي آورد . ما اگر دخالت كنيم، ممكن است اشتباه فاحشي رخ دهد و انسجام داستان به هم بخورد."راوي" حتي اگر"من" هم باشد، ما نيستيم! "او" نيز باشد، از ما نيست!"تو" هم باشد، غيراز ماست. در "زماني" كه زندگي مي كند ، بر ما پوشيده است! ماهم مانند خاننده ي آتي داستانمان ؛ خواهيم ديد كه "راوي" داستان را چگونه وبه چه "زماني" نوشته است!

نبايد تعجب كرد ؛ حقيقت دارد كه نويسنده در نوشته شدن داستان كاره اي نيست! اگر كاره اي بود، داستان را از قبل مي دانست ؛ وهرگز نمي خواست بنشيند صدها برگ كاغذ را سياه كند. شايد "نويسنده" تنها كاري كه مي كند ، خلق "شخصيت " هاي داستان باشد. همين "خلق " كردن است كه  دشوار است ؛ راوي بودن و يا يكي از شخصيت هاي داستان ، چندان سخت نيست. البته بايد توجه كرد كه " شخصيت" ها طوري خلق مي شوند كه از خود "اراده " دارند؛ عروسك هاي كوكي نيستند كه نويسنده براي " شخصيت راوي " به وجود آ ورده باشد ؛ هر كدام از آنان با اختيار ، كار خير يا شر در داستان انجام مي دهند؛ اين نوع " شخصيت " آ نهاست كه ايجاب مي كند چگونه آ دمي باشند....

    در نوشته اي كه نام ان " داستان " باشد ، نويسنده حكم هاي مشخصي را تعيين كرده و براي مدت  زماني معين، در اختيار تك تك " آدم" هاي از پيش به وجود آمده ، قرار مي دهد؛ اختيار هيچ يك از آدم ها محدود نيست و از طرفي ، اين آ دم ها چه از جنس زن باشند يا مرد، نمي توانند آزادي كامل داشته باشند. اينها، متناسب با تر بيتي كه در گذشته داشته اند ، وبا حكمي كه به وجود آ مده ،ان  اعما ل و رفتاررا از خود نشان مي دهند . و يك خواننده ي اگاه از روي همين پيشينه ها مي فهمد چرا فلان شخصيت داستان ، فلان كار يا رفتار را از خود بروز مي دهد؛ طوري مي شود كه او، به هركسي ، نسبت به رفتارش حق مي دهد؛ در بي نوايان ، براي خواننده ، ژاور به همان اندازه حق دارد كه ژان والژان دارد! همه كس در بينوايان، بي نوا هستند!ويا در "دن" آرام، آن افسر ضد اتقلاب، حق دارد ضد انقلاب باشد؛ به همان ترتيب، برادرش هم حق دارد انقلابي باشد! مهم اين است كه هر كسي در "داستان" رفتار متناسب خودرا انجام مي دهند.

 خوب ، اين گفتار مي رساند در داستان، خير يا شر ، كه اولي منجر به خوشنامي و دومي منجر به ناراحتي مي شود، ريشه در گذشته ي افراد دارد؛ افرادي كه اصرار دارند تغيير نكنند؛ عناد هر كدام از افراد داستان، شخصيت آنان را به ما بيان مي كند.

    ادامه دارد...

  شخصیت های یک داستان ، آدم های به وجود آورنده ی حوادث آن هستند. نمی شود قبول کرد در داستان همه یک نوع حرف بزنند . همان طوری که ممکن نیست در جامعه ی ما همه ی افراد یک جور باشند، به چیزی یک نوع علا قه نشان دهند، در برابر پیش آمدها واکنش های یکسانی بروز دهند، و در کل مثل هم فکر کنند، در داستان نیز ؛ قبلا" باید فکر این را بکنیم که چه کسانی را وارد داستان می کنیم . برای انتخاب شخصیت ها ، مثل کارگردان های سینما عمل نمی کنیم. چون آنان حادثه ی اتفاق افتاده را در دست دارند و قبلا" شخصیت ها " چه کسانی باید باشند" را شناخته اند . در حالیکه خالق یک داستان به مدد شخصیت هایش ، جامعه ی داستانش را پایه گذاری میکند . این جامعه ، احتمالا" قبلا" وجود نداشته وشاید ، بعد از طرح در یک داستان ، بخواهد به وجود بیاید!

ما اول باید بدانیم ؛ داستان چه کسانی را می نویسیم. بعد از آن، باید بدانیم که این" کسان" دارای چه شغلی هستند و از صاحبان مشاغل مختلف در جامعه  ی ما چه انتظاری می رود. آیا قصاب در جامعه ی ما دارای شخصیت متناسب با شغلش است؟ راننده در جامعه ی ما چه طور آدمی است ؟ یک معلم ویک دکتر ویا یک تاجر و... چه تفاوتهایی باهم دارند؟ گذشته از آن ، طرز حرف زدن هر کدام از این آدم ها چگونه است ؟ یک بناچطور حرف می زند؟ یک پدر چطور باشد بهتر است ؟ چه چیز هایی در رفتار شخصیت ها هست که خواننده ی داستان را جذب می کند؟ وخیلی پرسش های دیگر که کاربران عزیز باید بتوانند برای خود مطرح کنند.

در ادامه ه جلسه ُ برای استفاده ی بیشتر شما عزیزان ُ ترجیح دادم نوشته ای ازماریو وارگاس یوسا،

با ترجمه ی رامین مولاییرا بگذارم تا با راوی در داستان، بیشتر آ شنا شوید. بدیهی است؛ استاد یوسا،برای تدریس راویاز من اولی تر است:

دوستان عزیز، شما می توانید برای خواندن مجدد نامه ی "ماریووارگاس یوسا" به وبلاگ دخیره سر بزنید که یکی دیگر از پیوندهای این وبلاگ است .

امابرای این که مطالب این جلسات کم بشود تا خسته کننده نباشد، هر گاه مطلبی از دیگران گذاشته شد، بعد از مدتی بر داشته شده و به وبلاگ ذخیره  انتقال داده می شود.

باز برای استفاده ی کاربران عزیز ، یاد داشتهایی از نامه ی "یوسا" را این جا قرار می دهم:

راوی کیست؟ یا چه کسی داستان را باید تعریف کند؟ که سه مورداست ؛از قدیم راوی "من" و "او" باب بوده و راوی"تو" تازگی ها مطرح شده است .

از سازمان عناصر تشکیل دهنده ی رمان که راوی،فضا،زمان و سطح واقعیت می باشند،و ساختار رمان را تشکیل می دهند، راوی مهمترین است . شخصی که داستان را تعریف میکند، زاویه دید هارا شکل  می  بخشد. دیگر اجزای داستان به راوی وابسته اند.

 باید دانست راوی نویسنده ی داستان نیست! او ساخته شده از کلمات است نه از گوشت و استخوان.و تا زمانی زندگی می کند که داستان تمام شود. شخصیتی ساختگی و خیالی ، مانند دیگر شخصیت های داستان است.باید توجه داشت؛ رفتار و سلوک راوی ، عامل اساسی در فریبندگی یک داستان به شمار می آید.

چیزی  که در نامه ی یوسا حائز اهمیت است، بخش مربوط به رابطه ی میان فضای اشغال شده توسط راوی و روایت است؛این رابطه در راوی اول شخص مفرد، باهم منطبق است . در راوی "او" یعنی "دانای کل" حالت متفاوتی دارد. ودر راوی "تو" مبهم است .

یک موردهم ، چرخش فضایی است که در نامه ی یوسابه چشم می خورد؛ به نظر او،راوی در یک داستان ، قرار نیست همان سه راوی شناخته شده باشند؛ همین که در یک داستان  یک شخصیت سخن خود را به یکی دیگر از شخصیت ها گفت و پاسخ گرفت ، چرخش فضایی صورت گرفته است. این چرخش فضایی ، معمولا" با قرار دادن  دو نقطه":" در مقابل  اسم شخصیت ها که به معنی آماده شدن او به سخن گفتن است ، صورت می گیرد.

 دوستان ما دیگر از بحث "راوی " بیرون می آییم تا سراغ یک بخش دیگر از عناصر داستان برویم ؛ فعلا" عناصر داستان را به خاطر بسپارید....

اول به يك سوال پاسخ بدهم :

پرسيده اند چرا كم كار شده ام و كاربران را در انتظار مي گذارم ؟ البته اين جاي خوشبتي است من مورد پرسش واقع مي شوم . چرا كه اين يعني اهميت داشتن مظالبي كه گاه و بي گاه مي نويسم . ابتدا از توجه دوستان تشكر مي كنم . بعد به استحضارشان مي رسانم كه چشم ، سعي ميكنم كمي بيشتر كار كنم.

در ضمن دوستان خوب را به ديدن پيوند روزانه ي وبلاگ دعوت مي كنم . در اين چنذ روز مظالب ارزنده اي ذر آن قرار ذاذه ام!

نكته؛ در شيراز، روي دوار بلندي نوشته است:

اگر به ذري رسيديد و ديديد روي آن قفل بزرگي زده اند، نا اميد نشويد. زيرا اگر قرار بود كسي از آ ن در عبور كند، هيچوقت به آ ن ،قفلي به آن بزرگي نمي زدند!!

اما ادامه ی مطلب:

شما دل تنگ شده اید. می خواهید کسی باشد تا با او درد دل کنید. می شود گفت ُُاین یک سوژه است! تعجب نکنید. یک نویسنده ُ چیزی را بهتر می نویسد که باأن زندگی کرده باشد. دل تنگی کم چیزی نیست. می نشینید فکر می کنید . ناگهان به دنیای مجازی متوسل می شوید. بله اینترنت ُ احتمالا" مشکل شمارا حل بکند!

می گردید دنبال چت روم! آنجا دنیایی از انسان هارا پیدا می کنید که مانند شما به یک دوست در به در می گردند. بیشتر دقیق می شوید تا ببینید کدام یک از افرادی که مایلندبا یکی دوست بشوندُ به درد شما می خورد؟ در کندو کاو خود به یک انسانی بر می خورید وآن را انتخاب می کنید وبا اشاره به نام او ُ سلام می نویسید. وقتی سلام شما روی صفحه می افتدُ می بینید جواب پذیرش شما آنجا درج شده است: خوش آمدیدو.....

چند روز بعد ُ می بینید به دنیایی وارد شده اید که خلاصی از آن مشکل است! شما در اینترنت با دنیای غیر دلخواهتان درگیر شده اید واما نمی توانید از آن خلاص شوید . زیرا در دام بدی گرفتار آمده اید که اول از عشق! دم می زده است.

حالا دل شما و ذهن شما ُ پراست از فضای اغفال کننده و نفس گیر . می خواهید با این پیش آمد مبارزه کنید و ثابت کنید غیر از آنی هستید که حالا دیده می شوید. سعی شما اغلب بی نتیجه می ماند و غرور شما از شما می خواهد باز هم سعی کنید . این در گیری زمانی می تواند یک داستان آموزنده باشد که درآن پیروز شده باشید.

خوب حالا شما یک سوژه در دست دارید . می توانید آن را به عنوان مواد خام بکار ببرید و داستان بسازید . لطفا" "مواد خام"را بخاطر بسپارید.وقتی صحبت از مواد خام به میان می آید، فکر ما خود به خود برای ساخته شدن یک سازه ای معطوف می شود. حالا در رابطه با مقوله ی "داستان " یک سازه ،چه چیز می تواند باشد؟

   یک پروژه ی ساختمانی را در نظر بگیرید که قرار است ساخته بشود. معلوم است ؛ کسانی که می خواهند این پروژه را اجرا بکنند، اول آن چه که لازم دارند را تهیه می کنند. این لوازم ضروری ، برای اجرای پروژه ، مواد خام محسوب می شوند. از طرح و نقشه گرفته تا مصالح ساختمانی و عوامل کار، همه مواد خام هستند که باید تهیه و پای کار ، آورده شوند.  کم بودن یکی از مواد در پای کار، باعث تعطیلی پروژه می گردد. ولابد اگر ما داستان را به مثابه یک پروژ در نظر بگیریم، حتما" باید ؛ ابتدا در فکر تهیه ی مصالح آن باشیم ؛ و یقین بدانیم که ناقص بودن یک ماده از مواد خام داستان، باعث عدم ساخته شدن آ ن خواهد شد.

    حالا سوال این است که مواد خام یک داستان چیست ؟ کاربران عزیز توجه کنند که این مورد، بسیار بیشتراز سایر ملزومات داستان نویسی  مورد اعتا ست . پس لطفا" به این قسمت ، خوب توجه کنید. من که تا حالادر نوشتن و چاپ هفت  عنوان کتاب درگیر بوده ام، این مهم همیشه به کارم آمده است .و مسلما" همه ی نویسندگان این توجه را از خود نشان می دهند که قبل از اقدام به نوشتن ، مواد خام را دم دست داشته باشند.

     به نظر می رسد ؛ داشتن سوژه یکی از مواد خام باشد. فهم موضوع هم یکی دیگر از آنها، گذشته از آن ، لازم است نویسنده با موضوعی که می خواهد آنر ا بنویسد، کاملا" آشنایی داشته باشد. وآن را زندگی کرده باشد. نویسنده باید خودرا داخل ماجرا بیندازد و فکر کند تمام موضوع داستان ، به سر خود او آمده است! به همین خاطر هم هست که نویسنده ها در ابتدا موضوعاتی را داستان می کنند که بر سر خودشان آمده باشد.

   یک چیز بسار مهم در کار داستان نویسی، آشنایی با  " کاراکترهای داستان " است . خواهشمند است ؛ کاراکتر هارا به خاطر بسپارید.

ادامه دار....

 

به این وسیله  اعلام می شود، نشر کمانه یک خادم فرهنگی ، در خدمت همه ی نو قلمان  بوده و از استاتید محترم ، استفاده ی بهینه خواهد کرد. در نشر کمانه، امور به صورت هیئت امنایی اداره خواهد شد. تجربه ی سالهای متمادی این درس را داده است که خرد جمعی ، بهترین اهرم هدایت یک موسسه است . در این راستا ، نشر کمانه ، در ابتدا با دعوت از اساتید مسلم عرصه ی فرهنگ، نظرات سازنده ی ایشان را جذب ؛ وبه مورد اجرا خواهد گذاشت. امید می رود اساتید گرامی ، این افتخار را به موسسه ی کمانه بدهند..

  اصل بر دعوت عمومی از صاحبان قلم ، چه حرفه ای و چه نو قلم خواهد بود . نشرکمانه، با هیئت محترم امنا ، ترتیبی خواهد داد؛ آثار نو قلمان عزیز ، در اسرع وقت وبا هزینه ی مشخص ، در مجموعه های مشترک ، چاپ وبه بازار نشر عرضه شود. در این حرکت ، هیچ اثری از آثار زیبای هنرمندان با ذوقی که در شهر های مختلف بطور مداوم ،این سوال را از خودمی کنندکه اثررا چگونه باید چاپ کرد؟فراموش نخواهدشد. به امید  موفقیت همه ی فرهنگ دوستان عزیز.

             اخبار بعدی به اطلاع عزیزان  خواهد رسید . خواهشمند است ما را از نظرات سازنده ی خود بی نصیب نگذارید.